ভাৰতীয় সংবিধান হৈছে ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ আইন আৰু বিশ্বৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ গণতন্ত্ৰৰ ভেটি। ই ১৯৪৯ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰত গৃহীত কৰা হৈছিল আৰু ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ পৰা কাৰ্যকৰী কৰা হয়। এই সংবিধানে চৰকাৰৰ গঠন, ক্ষমতা আৰু কৰ্তব্যসমূহ নিৰ্ধাৰণ কৰে। সংবিধানে সকলো নাগৰিকক সমতা, স্বাধীনতা আৰু ন্যায় আদি মৌলিক অধিকাৰ নিশ্চিত কৰে আৰু একে সময়তে মৌলিক কৰ্তব্যসমূহো নিৰ্ধাৰণ কৰে। ই ভাৰতক এখন সাৰ্বভৌম, সমাজবাদী, ধৰ্মনিৰপেক্ষ আৰু গণতান্ত্ৰিক গণৰাজ্য হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এক জীৱন্ত দলিল হিচাপে, ভাৰতীয় সংবিধানে সংশোধনৰ জৰিয়তে সময়ৰ সৈতে নিজকে খাপ খুৱাই লৈ জাতিৰ ৰাজনৈতিক, সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক উন্নয়নত একতা, ন্যায় আৰু গণতান্ত্ৰিক মূল্যবোধ নিশ্চিত কৰি আগবঢ়াই নিয়ে।
