“কৰুণাৰ এক ঐতিহ্য: উত্তৰ-পূৰ্ব ভাৰতৰ প্ৰথম নোবেল বঁটা বিজয়ী”

“উত্তৰ-পূৰ্ব ভাৰতৰ প্ৰথম নোবেল বঁটা বিজয়ী: মৰমৰ এক অতুলনীয় পৰম্পৰা, মাদাৰ টেৰেছা”

মাদাৰ টেৰেছা, ১৯১০ চনত স্কপজেৰ জন্ম গ্ৰহণ কৰা, কিন্তু তেওঁৰ জীৱনৰ বেছিভাগ সময় ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ মানুহৰ সেৱাত উৎসৰ্গা কৰিছিল, যাৰ বাবে তেওঁ এই অঞ্চলৰ সৈতে সম্পৰ্কিত প্ৰথম ব্যক্তি হিচাপে নোবেল বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৭৯ চনত নোবেল শান্তি বঁটা লাভ কৰা মাদাৰ টেৰেছা দুখীয়া, ৰোগী আৰু মৰিবলৈ যোৱা লোকসকলৰ বাবে তেওঁৰ নিঃস্বাৰ্থ কৰ্মৰ বাবে বিশ্বজুৰি সন্মানিত। তেওঁৰ কৰুণা, সমৰ্পণ আৰু অবিৰত মানবিক প্ৰচেষ্টাই কেৱল উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলক বিশ্বৰ মনত চিনাকি কৰাইছিল নহয়, লগতে বহু পঢ়ুৱৈ আৰু প্ৰজন্মক দয়া, সেৱা আৰু মানবিকতাৰ মানে জীৱনযাত্ৰা হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰেৰণা দিছিল।